|
|
|
|
Augustus 2002, 25th Anniversary
NIEUW VERHAAL VAN AMERIKA 2004 (2e Reis naar Tupelo/Memphis) KLIK OP DE VOLGENDE LINK:
http://www.geocities.com/elvisreis_2004/index.html
|
|
|
Hallo Elvis fans,
ik vertel hier een beetje wie ik ben, hoe ik Elvis fan ben geworden en , natuurlijk, mijn verhaal over mijn reis naar Amerika, Tupelo en Memphis.
Ik ben Priscilla, ik ben 16 jaar. En inmiddels 4 jaar Elvisfan. Ik ben eigenlijk heel langzaam fan geworden. Ik hoorde af en toe een liedje van Elvis, ik ging mee met m'n ouders naar Jukeboxbeurzen, waar natuurlijk ook hier en daar wat over Elvis te horen en te vinden was. Toen ik de film King Creole keek, was ik helemaal verkocht. Wat een leuke liedjes allemaal! Ik kreeg m'n eerste CD, King Creole. En die heb ik bijna zwart gedraaid. Later leerde ik meer liederen kennen en zo is het dus eigenlijk gekomen. Dit alles gebeurde rond mijn 11e/12e jaar.
Afgelopen zomer stond me iets leuks te wachten, mijn eerste (Elvis-)reis naar Amerika!
We gingen als eerst naar Tupelo, de geboorteplek van Elvis. Waar ook het kleine huisje staat waar Elvis is opgegroeid. We kwamen aan in Tupelo rond 8 uur 's avond, volgens mij, we gingen eerst naar onze hotelkamer, in het Howard Johnson Hotel. Heel mooi hotel overigens. We dachten eerst een hapje te gaan eten in het Ramada Inn hotel en daarna lekker ons bedje in te kruipen. De volgende ochtend hadden we een sightseeing tour. Een hele 'happening' , want we reden in wel 20 bussen met de fanclubs achter elkaar, onder politie begeleiding. Wij hadden de hele weg naar het geboortehuisje waar een onthuldiging van een Elvisbeeld plaats vond voorrang! Lachend en zwaaiend naar de ietwat chagrijnige koppies achter het stuur van de auto's die moesten wachten totdat alle bussen voorbij waren. Ik verheugde me heel erg om het huisje binnen te gaan. En toen we eindelijk binnen kwamen bleek het echt een heel krap huisje te zijn, twee kamertjes intotaal. In elk kamertje zat een amerikaanse vrouw, die wat vertelde over Elvis en aan wie je wat kon vragen. Toen vroegen ze me naar m'n leeftijd:'14' zei ik toen.. 'Ohhhh, just like Elvis' Priscilla! When they met each other!', toen liet ik m'n naam kaartje (die altijd om m'n nek hing om met de shuttlebussen mee te kunnen) aan haar zien, waar m'n naam op stond... En ze riep gillend :'It's fake!! It's fake!' met wel een brede glimlach op haar gezicht.
Op die avond hadden we een groot Elvis diner en daarachteraan een Elvis disco. Het eten was heel lekker. Alleen door het tijdsverschil hield ik de Elvis disco niet vol, dus heeft mijn vader, Marcel, me naar de hotelkamer gebracht, waar ik heerlijk heb liggen dutten. Heel jammer dat ik er niet bij kon zijn, maar gelukkig had Marcel het vastgelegd op de camera, zodat ik er toch een beetje van kon genieten!
We zijn daar in Tupelo nog naar The Tupelo Hardware Store geweest. Waar Gladys Elvis' eerste gitaar kocht, je kon hier nog steeds gitaars kopen, bij elke gitaar stond een bordje met daarop geschreven :'Play like the King!' en tussen alle spulletjes door Elvis foto's. |
|
|
|
We zijn in Tupelo ook naar een museum geweest, waar we wat persoonlijke spullen van Elvis troffen, achter glas helaas, en er mocht geen camera mee naar binnen.
We zijn ook nog naar Elvis' lagere school in Tupelo geweest, waar we een speech kregen van zijn juffrouw en een goede vriend van Elvis. En vol trots heeft mijn moeder, Joyce, zijn juffrouw een hand gegeven.
Na 2 nachtjes slapen in het hotel in Tupelo, op weg naar Memphis!
Aangekomen in memphis, op naar de hotelkamer. Daarna gingen we met de shuttlebus naar The Beale street. Dat was zooooooooooooooooo leuk! Die avond was er een Elvis parade met wel 13 praalwagens. Het was heel leuk om dat mee te maken!
Op die avond waren we helemaal kapot, dus zijn we meteen ons bed in gestapt.
Hierna hadden we een sightseeing tour. We gingen naar de Humes Highschool, Elvis' middelbare school. Het zwaar beveiligde standbeeld van Elvis, de plek waar Martin Luther King is vermoord en de Sun Studios, waar ik op een andere dag een plaatje heb opgenomen 'Blue Suede Shoes'. We reden ook nog even langs Liberty Land waar Elvis wel 'tig keer in de rollercoaster ging.
De volgende dag, dan eeeeeeindelijk naar Graceland. Waar we ons zo op verheugde, we stapten uit de shuttlebus, liepen aan de overkant van de drukke weg waar Graceland geheimzinnig achter de bomen stond. Tranen barstten los en de foto camera's en videocamera's kwamen erbij. Als eerst even een teken geven dat je hier echt bent geweest , dus, naar de bekende volgeschreven muur om Graceland. Het was raar om er nu werkelijk te staan. Aan de overkant van Graceland vonden optredens van Elvis immitators en gewoon Elvis fans plaats. We hebben daar even gezeten, en gegeten, en meteen de winkels ingedoken. Wat een leuke spulletjes hadden ze daar allemaal! Joyce, m'n moeder, is dol op winkelen en vooral hier, het liefst had ze de winkels allemaal mee naar huis genomen.
De volgende dag weer naar Graceland, maar nu de Graceland tour, ÃÂÂn Graceland! We kregen een koptelefoontje op waar we te horen kregen waar we waren enzovoorts. Uit het busje gestapt, vielen monden open, wat was Graceland mooi! Mooi en bescheiden. Eenmaal binnen kon je niet geloven dat je er ECHT stond! De gouden platen gang is ook verschrikkel mooi. Het valt gewoon niet te verwoorden , je moet er gewoon zijn geweest! Daarna gingen we Elvis vliegtuigen bezoeken, the Hound Dog en de Lisa Marie. De Lisa Marie was geweldig groot, en zelfs de riempjes waar je ze vast moet maken waren van goud. Er hing echt een warme, Elvis, sfeer daar. Verder zijn we nog naar het automobile museum geweest, wat had die man toch mooie auto's!
En we zijn naar het sincerely Elvis museum geweest. Waar wat dingen zijn opgesteld van Elvis, Priscilla en Lisa, heel erg mooi. |
|
|
De Candle light tocht.. Dat was zeer ontroerend! Al die Elvisfans, voor Elvis! Het begon met keiharde regen, later werd het wat beter weer, af en toe een druppeltje. Die druppeltjes waren wel ergens goed voor, als je zo lang in de rij moet staan en je voelt af en toe iets kouds op je neer vallen word je weer effe wakker! Ook ik viel bijna om. Maar heb het na 5 uur wachten toch volgehouden, en het was de moeite waard! Het was prachtig, dit alles valt trouwens na te zien op elvis.com. We stapten rond 12 uur 's nachts de rij in en 5 uur 's nachts konden we met de taxi terug naar het hotel, en dan, lekker slapen!
De dag erna moesten we weer vroeg op, we gingen naar het huisje van Vernon, waar wij, als Nederlandse Elvis fans naar binnen mochten, wie maakt dat nou mee! We kregen daar binnen een donut en wat drinken en we mochten lekker gaan rond snuffelen in het huis.
Die avond was THE CONCERT! Nou, dat valt gewoon niet in woorden uit te leggen. Het was zo mooi! Het begon met Graceland, iedereen juichte! Iedereen klapte! Iedereen hield van Elvis. En.. de jonge Elvis kwam op, ik heb wat gegild, dat ik aan het einde van de avond geen stem meer over had. Alle films werden even laten zien, midden in het concert kwam er midden uit de zaal een enorme rookwolk, en daar uit kwam een mooie glimmende witte limousine, die met het Elvis 'opkom-muziekje'(van het Aloha from Hawaii concert) werd voortgereden. En even dachten we :'Zou het? Zou het echt? Zou Elvis toch nog eruit stappen, als levend mens of als een robot of als een of als een of als een...' Uit eindelijk kwam Elvis op het videoscherm oplopen, in zijn mooie witte pak! En iedereen juichte weer en iedereen klapte en de zaal was zo wat verlicht van flitslichten van fotocamera's. En los van dat waren natuurlijk ook de bandleden en zangers/zangeressen er, iedereen was er! Priscilla Presley en Lisa ook, het was echt prachtig! Lisa Marie had een lied voor Elvis gezongen. Die ze helaas niet live zong, ze zag er ook heel erg emotioneel uit. Heel mooi lied! En natuurlijk ook een uitreiking van de zoveelste # 1 hit van Elvis, door Priscilla uitgereikt. A Little less conversation! Een prachtige avond was dat. We gingen met de shuttle bussen weer terug naar het hotel en de volgende dag weer naar ons koude kikkerlandje, Nederland.
De ochtend dat we weggingen nog even snel met de shuttlebus naar Graceland. Het moeilijke, afscheid nemen van de gezellige sfeer. We zijn nog weg getrokken kunnen worden van de hekken en terug de shuttle bus in naar ons hotel, en wachten tot het tijd was om naar het vliegveld te vertrekken. We hebben nog een zeer fijne vlucht gehad.
Aangekomen op het vliegveld stonden een stel Elvisvrienden van ons er met een spandoek van Elvis. Een hele verrassing voor ons!
Wat ik nog vergat te vertellen was dat ik door Charles Groenenhuijzen gevolgd werd, en een paar ben geinterviewd, dit is uitgezonden op verschillende zender en nieuws. Jeugdjournaal, NOS 20.00 uur journaal en nog wat andere zenders. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
